Een leven lang Jan Cremer

Per zilverkleurig gespoten Harley Davidson met zijspan was Jan Cremer in 1960 op het Spaanse eiland Ibiza beland. Platzak.

De omslagfoto voor Ik Jan Cremer, 1963. In de oude stad trof hij een galerie aan waar moderne kunst werd geëxposeerd. Werk van Tapies en anderen. Er lag een kunsttijdschrift met een artikel over Jan Cremer. 'Kijk,' zei Jan Cremer, 'dat ben ik.' De Engels-Duitse eigenaar van de galerie keek verrast op. Hij gaf Jan Cremer een contract: in ruil voor schilderijen mocht hij op rekening van de galerie eten, drinken en materiaal kopen.

Jan Cremer betrok een wit Ibicenci huisje in de Pena, de voormalige strafkolonie van het eiland, hoog onder de muren van de burcht waar je via een wirwar van smalle trappen naartoe klimt. Hij ging er schilderen en huurde een schrijfmachine om te doen wat hij al lang van plan was: een boek schrijven. De titel had hij al: Ik Jan Cremer. Het boek zou een hoop stof doen opwaaien in de hele wereld.

De culturele relevantie van Cremer's werk zit hem in de bevrijding van de idealen van de jaren '50. Het is een voorbode van de vrije seks en wilde jaren van de jaren '60. Dit verklaart waarom Cremer ook buiten Nederland veel gelezen werd. Het leverde ook veel kritiek op, zoveel zelfs, dat Cremer min of meer naar het buitenland moest vluchten. Over het boek werden kamervragen gesteld, het werd fascistisch genoemd en voetbalvandalen werden beschuldigd van 'Jan Cremerisme'.

De nieuwe website Levenlang.nl portretteert de roemruchte kunstenaar Jan Cremer met niet eerder vertoond video- en fotomateriaal, tal van recensies en een gesproken interview.

'Ik lees niet, ik word gelezen', riep Jan Cremer. De site schetst een beeld van de man die Nederland wereldwijs maakte door op het juiste moment de juiste klap uit te delen. Hij vierde op 20 april zijn 65e verjaardag.

Een leven lang Jan Cremer is de eerste uit een reeks portretten in woord en beeld van bekende Nederlandse schrijvers.

Levenlang.nl

Cremer met Kozak en Panchita in Wellfleet, Cape Cod in 1970.
Reacties op dit artikel
peter joore schreef op:
Tuesday, 14 Mar 2006 15:37:27
Dank voor het verhaaltje, maar weinig nieuws onder de zon. Het kan zijn dat ik de essentie van dit schrijven niet zie, maar aan de andere kant is iedere extra aandacht voor dit fenomeen welkom; los van het feit dat het nu gaat over de schrijverij, de schilderijen danwel zijn turbulente levenswandel. Ik kom er vanzelf een keer achter en anders stel(len) je / jullie maar op de hoogte. Succes.

14 februari - Valentijnsdag

Op deze Dag der Vriendschap sturen geliefden en vrienden elkaar cadeaus of kaarten. Of ze plaatsen een advertentie in de krant om elkaar de liefde te verklaren. Sinds het begin van de jaren negentig krijgt deze dag ook in ons land meer bekendheid. Het spreekt vanzelf dat de middenstand de grote stimulator van het feest is.

Ondertussen in de...

Vroege middeleeuwen
Vroege middeleeuwen
406-925
De Germaanse stammen maken een einde aan de Romeinse tijd...