De illegalen
Nadat de werving van gastarbeiders in 1975 was gestaakt, kwamen veel buitenlanders illegaal naar Nederland. Ze waren een gemakkelijke prooi voor werkgevers: ze bestonden niet en hadden dus geen rechten.
[klik voor vergroting]
Sommige illegalen vonden desondanks normaal werk, kregen een sofinummer en betaalden belasting en premies.
In juli 1998 maakte de Koppelingswet dat onmogelijk. Voor ingeburgerde illegalen die zes jaar onafgebroken hadden gewerkt en belasting hadden betaald, kwam er een witwasregeling: ze kregen alsnog een werk- en verblijfsvergunning. De Turkse kleermaker Zekeriya Gümüs uit Amsterdam werkte acht jaar in Nederland, maar voldeed net niet aan alle criteria. Hij en zijn gezin moesten terugkeren naar Turkije. Gümüs en zijn gezin vestigden zich in de Turkse stad Karaman. Daar begon hij een kledingzaak, maar die ging korte tijd later failliet. In de zomer van 2000 kon hij aan de slag als beheerder van een aantal appartementen van het reisbureau Neckermann in de badplaats Alanya. In 2002 keerde Gümüs terug naar Karaman waar hij weer in de textiel ging werken. Meer info:
Reacties op dit artikel
|
openinge 'De Volharding'
1928 -
Onder het zingen van de Internationale wordt in Den Haag het gebouw 'De Volharding' geopend, voor de gelijknamige arbeiderscoöperatie gebouwd naar een ontwerp van J. Buijs en J.B. Lürsen. Op de gedeeltelijk glazen gevel, die als lichtreclame fungeert, verschijnen wisselende boodschappen van de coöperatie.
VreemdelingenGerelateerde artikelen
Zelfde periode
Relevante tijdvakken |
|
Stuur door
Reageer op dit artikel
Friday, 06 Jul 2007 17:25:14
Gumus werkte geen 8 jaar maar minder dan 4 jaar in Nederland, hij voldeet bij lange na niet aan de "witte Illegalen"-regeling.