In het jaar 28 barstte de bom en kwamen ze in opstand. Ze kruisigden een aantal belastinginners en brachten 1300 Romeinen om het leven. Nadat ze in 47 opnieuw waren onderworpen, namen de Friezen tussen 59 en 71 deel aan de mislukte opstand van de Bataven.

Na het vertrek van de Romeinen bleven ze waar ze waren. Totdat Karel de Grote in 800 hun wetten liet vastleggen in de Lex Frisorum, zijn van hen geen geschreven bronnen bekend. Archeologisch onderzoek heeft echter aangetoond dat er in de 7de eeuw een groot Fries Rijk moet hebben bestaan, waarvan het terpengebied in Westergo en Oostergo de kern vormde.

Dat rijk was een echte staat, met een eigen religie, eigen wetten en een koning die heerste over een gebied dat praktisch het gehele kust- en rivierengebied van Nederland omvatte. De bekendste koning van dit Frisia Magna, waartoe ook Dorestad en Utrecht behoorden, was Redbad of Radboud. Hij werd in 689 door de Franken verslagen en moest vervolgens toestaan dat Willibrord in zijn gebied het christendom predikte.

Bij opgravingen in Friese terpen uit de 3de eeuw zijn onder meer een schaar, een wollen want en een amulet gevonden. Archeologisch onderzoek maakte het ook mogelijk een Friese boerenhoeve te reconstrueren.